Schoonheidsidealen per cultuur

Door: Anna van Niel

0
707

Alle landen zijn verschillend en hebben dan ook verschillende gewoontes en opinies tegenover beauty. In Nederland moeten we er niet aan denken om onze voeten ingebonden te hebben of om met nekringen rond te lopen. Maar schoonheid is een breed begrip. In elke cultuur zijn de schoonheidsidealen anders.

Lotusvoetjes

In China waren vroeger lotusvoeten een schoonheidsideaal. Om deze vorm van voeten te krijgen werden Chinese meisjes al vanaf hun 5e levensjaar op deze verminking voorbereid. Om in het bezit te zijn van lotusvoeten moest je heel wat over hebben. De vier kleine tenen werden naar binnen gevouwen en alleen de grote teen bleef op zijn plek zitten. Als de teentjes naar binnen gevouwen waren werden ze in een doek gewikkeld en de botjes werden vervolgens stuk geslagen met een steen. Dit zorgde ervoor dat voeten teruggroeiden in een lotus vorm, met enige fantasie. Als je lotusvoeten had, konden alleen rijke mannen je trouwen omdat je zelf te veel pijn had om te kunnen werken en de mannen moesten dus financieel voor je kunnen zorgen. Wie mooi wil zijn…

Put a ring on it

In Thailand, Myanmar en Laos woont bepaald volk dat nekringen draagt. Of het een schoonheidsideaal is valt nog te betwisten, omdat mannen de vrouw juist zo onaantrekkelijk mogelijk willen maken voor andere mannen door zo veel mogelijk ringen om haar nek te zetten. Maar het schijnt ook dat vrouwen dit zelf bewust doen om een langere nek te creëren. Dit proces zou al beginnen wanneer de meisjes twee jaar oud zijn. Doordat er steeds nieuwe ringen worden toegevoegd worden de sleutelbenen en ribben naar beneden geduwd en hierdoor lijkt je nek langer. Het balanssysteem van de vrouwen is trouwens ook niet meer wat het geweest was door deze nekringen. Bij de kleinste beweging van hun hoofd vallen ze om. In Azië droegen vrouwen aanvankelijk nekringen om zichzelf te beschermen tegen tijgers en andere wilde dieren.

Waardevol wit

Het volgende schoonheidsideaal stamt uit de 17e eeuw en komt uit Azië, toen de geisha’s begonnen met het wit schminken van hun gezicht. In Azië is het hebben van een sun kissed skin namelijk uit den boze. Terwijl wij in het Westen er alles aan proberen te doen om juist een gezond kleurtje te krijgen door een bezoek aan de zonnebank, een zelfbruinende lotion op te smeren of in de zomer lekker op het strand te tannen, vinden de Aziaten het not done om een gebruinde huid te hebben. In Azië is het zelfs zo dat de huid gebleekt wordt met huidblekende crèmes. Vrouwen die een meer gebruinde huid hebben zijn in Azië een teken van armoede, omdat zij veel in de buitenlucht zouden werken. Om ervoor te zorgen dat je geen getint huidje krijgt lopen vrouwen hier ook met parasolletjes om nauwelijks in aanraking te komen met het zonlicht.

Lips don’t lie

Dat de leus ‘wie mooi wil zijn moet pijn lijden’ wel heel serieus genomen wordt blijkt ook maar weer uit het schoonheidsideaal wat afkomstig is uit Ethiopië. Vrouwen lopen hier met lipschotels rond, en hoe groter de lipschotel, hoe groter de bruidsschat en ultieme schoonheid zal zijn. Rond het vijftiende jaar van een meisje begint het proces met een ‘kleine’ snee van twee centimeter in de onderlip. De tanden staan het proces van de lipschotel een beetje in de weg, dus worden de twee voorste tanden eruit getrokken. Er wordt steeds een grotere schotel in de lip geplaatst totdat de lip niet verder oprekken kan.

Punthoofd

Vroeger werden punthoofden zeer aantrekkelijk gevonden door de Maya-bevolking uit Mexico. Om het perfecte punthoofd te creëren werd het hoofdje van heel jonge kinderen tussen twee planken gebonden zodat ze langzaam maar zeker een puntig hoofd zouden krijgen.

Big is beautiful

Terwijl wij hier in het Westen het liefst maatje 36 zouden willen hebben, is in Mauritanië (West-Afrika) het juist heel aantrekkelijk als een vrouw flink overgewicht heeft. Dit laat een bepaalde welvaart zien, want met een goedgevulde buik heb je dus genoeg geld om zorgeloos te leven. Dunne vrouwen worden als arme vrouwen gezien die niet genoeg geld voor eten hebben. Voor het huwelijk worden vrouwen hier opgesloten in een zogenaamde fattening hut met als doel dikker worden en dus aankomen. Want the bigger, the better!

Ieder land denkt anders over het ultieme schoonheidsideaal, maar ook over het gebruik van cosmetica. Esther Honig is een journaliste die een tijd geleden haar onbewerkte foto door verschillende landen liet bewerken naar wat zij als schoonheid met behulp van cosmetica zien. Benieuwd naar dit artikel?

Comments

comments